تواتر معلوم گشته آن است كه عدد سوره‌ها و آيات در تمامى مصحفها با هم يكى هستند ، و فرق ميان آن دو در ترتيب سوره‌ها است مثلا در بعضى مصحفها سوره بقره بعد از سوره آل عمران است و در بعضى مصحفها سوره آل عمران بعد از سوره بقره مىباشد ، يا در قرائت بعض كلمات ، و اداء برخى حروف تفاوت دارند ، و اگر آن مصحفها براى ما به تواتر نقل شده بود قرائت از آنها بر ايمان جايز بود ، نظير اختلاف « قرّاء سبعة » جز اينكه عثمان مردم را بر محور يك قرائت جمع كرد ، و آن قرائتها به تواتر بما نرسيده ، و عثمان گمان كرد جمع كردن مردم بر محور يك قرائت امكان‌پذير است لكن بعدش به ثبوت رسيد كه اين كار ممكن نيست و بعد از او قرّاء در كلمات اختلاف كردند . پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - كه بعضى اختلاف در قرائت را برايشان جايز دانست براى اين بود كه امّت به مشقّت نيفتند و اتّفاق در قرائت امكان نداشت و بعضى احاديث كه دلالت دارد بر اينكه مصحف ابن مسعود كلماتى زيادتر از قرآن فعلى دارد جدّا ضعيف است . 14 - در صفحه 113 ( سطر . . . ) نوشته : « حسين بن حمدان حضينى در كتاب الهدايه گفته است : در قرائت عبد اللّه بن مسعود كه پيغمبر - صلّى اللّه عليه و آله - دربارهء حفظ او فرموده است كسى كه بخواهد قرآن را سربسته تازه چنان كه خداوند تبارك و تعالى نازل فرموده بشنود پس بايد آن را از « ابن ام عبده » بشنود ، و « امّ عبده » مادر عبد اللّه بن مسعود است و بسبب او به پدرش خوانده مىشود ، و قرائت او چنين است : « انّ عليا جمعه و قرآنه فاذا قراناه فاتّبعوا قرانه ثمّ انّ علينا بيانه » .